Exemplo gravi contumelia

Carya, civitas Peloponnensis, cum Persis hostibus contra Graeciam consensit. Postea Graeci, per victoriam gloriose bello liberati, communi consilio Caryatibus bellum indixerunt. Itaque, oppido capto, viris interfectis, civitate deflagrata, matronas eorum in servitutem abduxerunt, nec sunt passi stolas neque ornatus matronales deponere, non uti una triumpho ducerentur, sed aeterna, servitutis exemplo gravi contumelia pressae poenas pendere viderentur pro civitate. (M.Vitruvius Pollio, De Architectura I,1,5)

ἐπὶ τι θηρίον

 Ὥστε τὸν Καίσαρα ἐπὶ μέν τι σὺν ὀργῇ καὶ βοῇ καθάπερ θηρίον ἐς ἕκαστον αὐτῶν ἐπιστρέφεσθαι... ( Ἀππιανὸς Ἀλεξανδρεύς, Ῥωμαικά II, 16, 117)

ἔβαν δὲ Πριαμίδαν

The Judgement of Paris, by Alexey Golovin.

Tαὶ δ᾽ ἐπεὶ ὑλόκομον νάπος ἤλυθον οὐρειᾶν

πιδάκων νίψαν αἰ-

γλᾶντα σώματα ῥοαῖς,

ἔβαν δὲ Πριαμίδαν ὑπερ-

βολαῖς λόγων δυσφρόνων

παραβαλλόμεναι, δολίοις δ᾽ ἕλε Κύπρις λόγοις,

τερπνοῖς μὲν ἀκοῦσαι,

πικρὰν δὲ σύγχυσιν βίου Φρυγῶν πόλει

ταλαίνᾳ περγάμοις τε Τροίας.

(Εὐριπίδης, Ἀνδρομάχη 284-92)

Corpus solidus invenies

Tarraco viva, photo by Rafael López-Monné

Hic corpus solidus invenies, hic stare papillas

pectore marmoreo...

(G. Lucilius, Saturae XXIX, 859-60)

De tertia vigilia

Gallic wars legionaries by Pax Augusta

Ubi per exploratores Caesar certior factus est tres iam partes copiarum Helvetios id flumen traduxisse, quartam vero partem citra flumen Ararim reliquam esse, de tertia vigilia cum legionibus tribus e castris profectus ad eam partem pervenit quae nondum flumen transierat. (C.Iulius Caesar, De bello Gallico I,12,2)

Quid hic?

Pal.

Hunc arrabonem amoris primum a me accipe.

Pyrg.

Quid hic? unde est?

Pal.

A luculenta atque festiva femina,

quae te amat tuamque expetessit pulcram pulcritudinem;

eius nunc mi anulum ad te ancilla porro ut deferrem dedit.

(T.Maccius Plautus, Miles gloriosus IV,1)

Σπάρτη καλεῖται

Sparte, published by Ancient Greece, Sparta & Troy

Συνῴκει δὲ ὁ Λακεδαίμων Σπάρτῃ θυγατρὶ τοῦ Εὐρώτα. τότε δὲ ὡς ἔσχε τὴν ἀρχήν, πρῶτα μὲν τῇ χώρᾳ καὶ τοῖς ἀνθρώποις μετέθετο ἀφ᾽ αὑτοῦ τὰ ὀνόματα, μετὰ δὲ τοῦτο ᾤκισέ τε καὶ ὠνόμασεν ἀπὸ τῆς γυναικὸς πόλιν, ἣ Σπάρτη καλεῖται καὶ ἐς ἡμᾶς. (Παυσανίας, Ἑλλάδος περιήγησις III,2,1)