ὁ ἀστὴρ προῆγεν αὐτούς

Night at the Desert Arava (Israel), photo by Alex Savenok.

οἱ δὲ ἀκούσαντες τοῦ βασιλέως ἐπορεύθησαν, καὶ ἰδοὺ ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν αὐτούς, ἕως ἐλθὼν ἐστάθη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον. ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα. (Εὐαγγέλιον κατὰ Μαθθαῖον, 2,9-10)

Soli Invicto

Dedication to Sol Invictus (Rome), photo by Jastrow

Soli Invicto pro salute Imperatorum et Genio numeri equitum singularium eorum M. Ulpius Chresimus sacerdos Iovis Dolicheni dedicavit. (CIL VI, 31181)

Cum omnibus sororibus

Sesterce with the three sisters of Caligula in guise of Securitas (Agrippina), Concordia (Drusilla), and Fortuna (Julia) 

Cum omnibus sororibus suis consuetudinem stupri fecit plenoque convivio singulas infra se vicissim conlocabat uxore supra cubante. Ex iis Drusillam vitiasse virginem praetextatus adhuc creditur atque etiam in concubitu eius quondam deprehensus ab Antonia avia (...) Reliquas sorores nec cupiditate tanta nec dignatione dilexit, ut quas saepe exoletis suis prostraverit. (C.Suetonius Tranquillus, De vita Caesarum: Caligula, 24)

Te precor

 Mars pater te precor quaesoque 

uti sies volens propitius 

mihi domo familiaeque nostrae; 

quoius rei ergo 

agrum terram fundumque meum 

suovitaurilia circum agi iussi...

( M.Porcius Cato, De agri cultura, CXLI)

Apud milites contionatur

Quibus rebus cognitis Caesar apud milites contionatur. omnium temporum iniurias inimicorum in se commemorat; a quibus deductum ac depravatum Pompeium queritur invidia atque obtrectatione laudis suae, cuius ipse honori et dignitati semper faverit adiutorque fuerit. (C.Iulius Caesar, De bello civili I, 7, 1)

πολιορκούμενοι κατὰ θάλατταν

Blockade, by Milek Jakubiec

Oἱ δ᾽ Ἀθηναῖοι πολιορκούμενοι κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ἠπόρουν τί χρὴ ποιεῖν, οὔτε νεῶν οὔτε συμμάχων αὐτοῖς ὄντων οὔτε σίτου: ἐνόμιζον δὲ οὐδεμίαν εἶναι σωτηρίαν (...) ἐπεὶ δὲ παντελῶς ἤδη ὁ σῖτος ἐπελελοίπει, ἔπεμψαν πρέσβεις παρ᾽ Ἆγιν, βουλόμενοι σύμμαχοι εἶναι Λακεδαιμονίοις ἔχοντες τὰ τείχη καὶ τὸν Πειραιᾶ, καὶ ἐπὶ τούτοις συνθήκας ποιεῖσθαι. (Ξενοφῶν, Ἑλληνικά II, 2, 10-11)

αἴνυτο κῶας

ἔνθα δ᾽ ὁ μὲν χρύσειον ἀπὸ δρυὸς αἴνυτο κῶας, 

κούρης κεκλομένης...

(...)

...λεῖπεν δὲ πολύσκιον ἄλσος Ἄρηος.

(Ἀπολλώνιος Ῥόδιος, Ἀργοναυτικά IV, 162-166)