Conticuere omnes

Enée et Didon (1815), by Pierre-Narcisse Guérin.

Conticuere omnes, intentique ora tenebant.

Inde toro pater Aeneas sic orsus ab alto:

Infandum, regina, iubes renovare dolorem,

Troianas ut opes et lamentabile regnum

eruerint Danai; quaeque ipse miserrima vidi,

et quorum pars magna fui. Quis talia fando

Myrmidonum Dolopumve aut duri miles Ulixi

temperet a lacrimis?

(P.Vergilius Maro, Aeneis II, 1-8)

Signum luctus

Signum luctus cornu grave mugit adunco 

tibia, cui teneros suetum producere manes 

lege Phrygum maesta...

(P.Papinius Statius, Thebais VI, 120-122)

μίμνετ᾽ ἐπειγόμενοι

Penelope and the Suitors (1912), by John William Waterhouse.

"κοῦροι ἐμοὶ μνηστῆρες, ἐπεὶ θάνε δῖος Ὀδυσσεύς,

μίμνετ᾽ ἐπειγόμενοι τὸν ἐμὸν γάμον, εἰς ὅ κε φᾶρος

ἐκτελέσω, μή μοι μεταμώνια νήματ᾽ ὄληται,

Λαέρτῃ ἥρωι ταφήιον, εἰς ὅτε κέν μιν

μοῖρ᾽ ὀλοὴ καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο,

μή τίς μοι κατὰ δῆμον Ἀχαιϊάδων νεμεσήσῃ.

αἴ κεν ἄτερ σπείρου κεῖται πολλὰ κτεατίσσας."

(Ὅμηρος, Ὀδύσσεια II, 96-102) 

Ἀδίκως ἀποθνῄσκω

La Mort de Socrate,painting by  Jacques-Louis David (1787)

Ἀλλ᾽ οὐδὲ μέντοι ὅτι ἀδίκως ἀποθνῄσκω, διὰ τοῦτο μεῖον φρονητέον: οὐ γὰρ ἐμοὶ ἀλλὰ τοῖς καταγνοῦσι τοῦτο αἰσχρόν [γάρ] ἐστι. (Ξενοφῶν, Ἀπολογία Σωκράτους πρὸς τοὺς Δικαστάς 26)

Παλλὰς Ἀθηναίη

Retrospection, painting by Bryan Larsen

...Στῆσεν δ᾽ Ὑπερίονος ἀγλαὸς υἱὸς 

ἵππους ὠκύποδας δηρὸν χρόνον, εἰσότε κούρη 

εἵλετ᾽ ἀπ᾽ ἀθανάτων ὤμων θεοείκελα τεύχη 

Παλλὰς Ἀθηναίη: γήθησε δὲ μητίετα Ζεύς. 

(Εἲς Ἀθήναν, 28)

Parricidae sanguine imbuta

Via Appia, photo by Wikimedia user Kleuske 

Itaque in eadem ista Appia cum ornatissimum equitem Romanum P. Clodius M. Papirium occidisset, non fuit illud facinus puniendum —homo enim nobilis in suis monumentis equitem Romanum occiderat— nunc eiusdem Appiae nomen quantas tragoedias excitat! quae cruentata antea caede honesti atque innocentis viri silebatur, eadem nunc crebro usurpatur, postea quam latronis et parricidae sanguine imbuta est. (M.Tullius Cicero, Pro Milone VII, 18)

Tu Marcellus eris

Tu Marcellus eris, by Jean-Auguste-Dominique Ingres (1812)

Augustus vero - nam forte expeditione Cantabrica aberat - supplicibus atque etiam minacibus per iocum litteris efflagitabat, ut sibi de Aeneide, ut ipsius verba sunt, vel prima carminis hypographe vel quodlibet kolon mitteretur. Cui tamen multo post perfectaque demum materia tres omnino libros recitavit, secundum, quartum, sextum, sed hunc notabili Octaviae adfectione, quae cum recitationi interesset, ad illos de filio suo versus «tu Marcellus eris» defecisse fertur atque aegre focilata.  (Aelius Donatus, Vita Vergiliana, 13)